Predictive Profiling een piece of cake. 6 misverstanden over Profilers en de Profiling methodiek

Predictive Profiling is een vak. Een mooi vak waar veel misverstanden over bestaan.

Een aantal van die misverstanden zie ik regelmatig voorbijkomen. Dus ik dacht, laat ik daar eens
korte metten mee maken.

Komen ze:

1. Een Profiler is een superbeveiliger

Een Profiler kan een aantal zaken goed maar zeker niet alles.

Niezen met de ogen open kan hij niet.

Kan jij het wel? Wauw, laat dat dan even weten aan ons.

Wat ik wil zeggen is dat
een Profiler niet alle dreigende situaties of omstandigheden foutloos kan inschatten.

Simpelweg, omdat het interpreteren van menselijk gedrag daarvoor te complex is.

Zoals een dropveter iets anders is dan dubbel zoute drop van Venco.

Profiling vraagt een aantal skills die anders aangeleerd worden dan in de standaard beveiligingsopleiding.

Je kan een huisschilder vragen of die de Nachtwacht wil na schilderen of Mick Jagger “Heb je even voor mij” van Frans te zingen.

Waarom niet, het zijn allebei schilders en zangers.

Het lijkt mij leuk om te zien en te horen maar het wordt waarschijnlijk wel een ander resultaat.

“Een goede Profiler is creatief, slim, onderzoekend, verbaal sterk om maar eens wat
eigenschappen te noemen, maar zeker geen superbeveiliger.

2. Een Profiler is de hele dag op zijn hoede en oplettend. Er is niets wat hem ontgaat.

Nee. En daar zijn 2 hoofdredenen voor.

Reden 1: Het is onwerkbaar. Veel Profilers lijken op het eerste gezicht niet zo geïnteresseerd in alles wat er in hun omgeving gebeurt. Ze filteren automatisch en snel datgene wat interessant is vanuit Security perspectief en wat niet. Het meeste is niet interessant.

Reden 2: Je hebt geen ogen in je rug. Dus alles wat zich buiten je gezichtsveld bevindt zie je niet. Als je er maar voor zorgt dat er een team is die op de juiste plekken staan om de zichtlijnen van een omgeving te checken. Het inzetten van meer ogen en oren in een organisatie is alleen al om die reden een slim idee.

“De menselijke factor voor een Profiler is niet anders dan voor een gemiddelde beveiliger.”

Ook een Profiler denkt tijdens zijn werk wel eens aan een Magnum Almond met nootjes.

3. Predictive Profiling is een ‘piece of cake’

Iedereen kan Profiling leren klopt als een bus.

We hebben het voor je opgeschreven in een studieboek.

Maar niet iedereen kan binnen de kortste keren de juiste vragen stellen, en die vragen koppelen aan een dreiging geen dreiging uitkomst.

Een goed opgeleide en ervaren Profiler kan dat wel. Die kan zich verplaatsen in het publiek waar hij dagelijks mee te maken heeft. Weet hoe hij zich moet introduceren.

Weet op welke knoppen hij beter niet kan drukken om geen gedoe te krijgen met klanten en bezoekers.

Die talenten kan een gemiddelde beveiliger ook leren.

Of, als het echt niet lukt, zijn collega Profiler in actie zetten.

Waarom niet.

Ik kan aardig schrijven, maar een boodschappenlijstje voor een speciaal etentje maken laat ik toch liever aan mijn partner over.

“Iedereen kan leren beveiligen. Niet iedereen heeft zin om zich te verdiepen in verdachte indicatoren die converteren naar een dreiging / geen dreiging beslissing.

4. Een Profiler kan na een cursus van 2 dagen snel en foutloos terroristen en criminelen onderscheiden van gewone klanten en bezoekers

Als dat zo zou zijn, dan zou er in Israël; waar de oorsprong van deze methodiek ligt nooit meer een aanslag worden gepleegd.

Onzin dus.

Een meer realistische kijk op Security is shit happens.

Heel vervelend of misschien wel heel erg als het mis gaat, maar het is niet anders.

Je mag er wel naar streven.

Het zelfs in een beleidsverklaring zetten dat je koste wat kost wil voorkomen dat:….vul zelf maar in.

Maar het is en blijft een goed voornemen en een keuze.

Wij geven een Profiling praktijkopleiding van 2 dagen.

Wij leren daar alles wat je nodig hebt om een hele goede Profiler te worden.

Maar na die 2 dagen begint het pas.

5. Een Profiler heeft geen theorie of toezicht nodig, en al helemaal geen procedures

Nee, natuurlijk niet.

Profilers hebben een gedegen theoretische onderbouwing en heldere procedures nodig.

Ze kunnen geen gedachten lezen en er maar op gokken dat ze het juiste doen.

Hun onderbuikgevoel volgen en gissen wie of wat een Security probleem is of niet.

Of bij benadering weten wat een opdracht of werkgever voor ogen heeft bij het beschermen van zijn vitale belangen.

Zonder theorie en procedures wordt het een puinhoop en is iedereen er heel snel klaar mee.

Althans, dat is mijn overtuiging.

“Doeltreffende Security is gebaseerd op heldere proactieve procedures en supervisie.”

6. De dreiging geen dreiging beslissingen die een Profiler maakt zijn ‘spot on’

Zou kunnen, alleen de kans is véél groter dat het niet zo is.

Vaak moet er een beetje gepingpongd worden tussen de Profilers, zijn collega’s en een leidinggevende. Zeker als de Profiling methodiek nog nieuw is voor een organisatie.

Samenwerking is altijd een doorslaggevende factor. De kennis en ervaring van de Profilers en de organisatiedoelstellingen moeten namelijk gezamenlijk gevormd worden.

 

Dit zijn volgens mij wel zo ongeveer de misverstanden die ik vaak tegenkom en korte metten mee heb gemaakt.

Mis je er nog een paar? Laat het ons weten via de contact pagina.

Alle Security inspanningen die een organisatie neemt moet de weerbaarheid vergroten.

Er zijn een aantal Profiling technieken en principes beschikbaar die helpen om de Profiling methodiek op een goede manier uit te voeren of te implementeren in je organisatie.

Ben je benieuwd welke? Dan is de gratis casestudie waarin je ontdekt wat er zoals bij komt kijken om de Profiling methodiek in een organisatie te implementeren, of misschien is de Operational Security Profiler opleiding iets voor jou of je team.


Groeten,

Bert van Pel

Je onderbuikgevoel, volgen of negeren?

Hoe ik zelf bijna een drugskoerier werd - op het laatste moment bij zinnen kwam - en wat jij daarvan kan leren. #true-story

Vliegveld Hato, Curaçao. Ik sta in de rij te wachten voor de security check naar Schiphol. Voor mij staat een oudere Antilliaanse vrouw, met haar arm in een mitella. Naast haar op de grond zit een meisje van een jaar of zes met roze strikken in haar vlechtjes. Vast haar kleinkind.

Het is er zoals altijd: druk, warm en chaotisch.

‘Kunt u mijn tas even overnemen?’ vraagt de oma. Ik glimlach. Zonder er verder bij na te denken pak ik haar tas aan.

Paniek

Stapje voor stapje schuifel ik door naar de security-controle. Ik zie door het raam het KLM-vliegtuig al staan.

Wat ik precies denk weet ik niet meer, maar ik voel mij ineens net zo ongemakkelijk worden als de eerste keer dat ik een spreekbeurt moest houden.

Ik denk

Wie is die vrouw eigenlijk, en wat zit er in haar tas? Filmfragmenten van Midnight Express flitsen door mijn hoofd. Ik voel paniek opkomen, die begint in mijn onderbuik.

Het wordt nog gekker

Ik zeg tegen haar: ‘Ik wil uw tas best naar het vliegtuig dragen, maar u moet hem zelf meenemen langs de douane en de security.’

Ik voel me schuldig, want ik heb al ja gezegd, en de vrouw is alleen, en ze heeft het zichtbaar moeilijk met het kind, dat inmiddels ook nog is gaan huilen.

Dan gebeurt er iets vreemds

Ze neemt zonder iets te zeggen haar tas weer terug en geeft hem aan een man, die achter een rood lint staat te wachten.

Ik zie hoe de tas razendsnel in verschillende handen overgaat en in de menigte verdwijnt.

In het vliegtuig zie ik hoe de vrouw met twee handen in één beweging het kind oppakt en op de stoel naast haar zet.

De mitella is verdwenen.

Onderbuikgevoel

Ik voel me alsof ik aan 20 jaar in de Koraal Specht gevangenis ben ontsnapt. De hele terugreis kan ik niet slapen.

Ik hoor je denken: dat is niet zo handig.

Maar haar tas aanpakken was voor mij hetzelfde als een banaan opnemen, wanneer een kind tegen je zegt dat er telefoon is. Dan neem je gewoon die banaan op, en je zegt: ‘Hallo.’

Het onderbuikgevoel: iedereen ervaart het, maar wat is het nou precies?

Je onderbuik is je onderbewuste.

Volgens psycholoog Ap Dijksterhuis is het onderbewuste veel slimmer dan het bewuste, en kan het tot 20.000 keer meer informatie verwerken.

Je onderbewuste probeert je soms te waarschuwen, als je beslissingen dreigt te nemen die schadelijk voor je is.

Je gebruikt het dus als je jezelf afvraagt of je iemand wel kan vertrouwen.

Maar je onderbuikgevoel is geen heftige emotie: het fluistert.

Je merkt het alleen op als je goed luistert.

Meer onderbuik?

Volg je je ratio of je gevoel? Die vraag  speelt ook in profiling. Wil je beter worden in het oplossen van Security problemen? Dat kan je bij ons leren.

Hoe het spotlichteffect je kan helpen bij je observatie

(en waarom je er heel voorzichtig mee moet zijn)

Je rijdt 130 op de A4.  Maar je mag maar 100. Je hebt net een nieuwe auto. Je kijkt in je binnenspiegel. Shit, een politieauto. Je remt meteen, en je stuurt snel naar de rechterbaan.

Je schrok.

Dat schrikeffect noemen we het spotlichteffect en het kan je helpen in je werk.

Spotlighteffect?

Je bent extra waakzaam als je iets stiekems doet. Weet je nog dat je voor je eindexamen wiskunde een spiekbriefje maakte? En hoe je verstijfde toen de surveillant opeens achter je stond en kuchte?

Gevaar, zelfs als het slechts ingebeeld is, maakt mensen waakzaam. Hoe slechter je intentie, hoe waakzamer je bent.

Als je denkt betrapt te worden ontstaat altijd één van de volgende drie reacties: vechten, vluchten of bevriezen.

Hoe zit dat?

Als er gevaar dreigt, maken je hersenen direct stresshormonen aan. Je hoort, ruikt en ziet intenser.

Wat er óók gebeurt is: omdat je extra waakzaam bent, betrek je alles op jezelf.

Kucht de leraar? Hij heeft vast je spiekbriefje gezien. Staat daar een douaneambtenaar? Die voelt vast dat ik een neppe Lacoste polo in mijn koffer heb.

Maar mensen die niets te verbergen hebben kunnen toch ook schrikken?

Ja, dat kan.

De schrikreactie zal alleen minder heftig zijn.

Stel: je rijdt niet te hard, en je ziet dezelfde politiewagen achter je. Dan check je toch je snelheid, en je geeft jezelf een complimentje omdat je 103 rijdt.

Verder doe je niks.

Wat gebeurt er nou precies?

Mensen met een slechte intentie staan onder druk. Op het moment dat ze een onverwachte prikkel krijgen (de politieauto) ontstaan er extreme reacties.

Mensen twijfelen dan tussen vechten of vluchten.

Ze kiezen voor iets wat totaal niet past bij de situatie.

Een voorbeeld: een winkeldief laat zijn volle boodschappentas staan bij de scanner. Zo’n ongewone reactie noemen we overspronggedrag. 

Let op: oordeel niet te snel

Je zou nu kunnen denken: leuk daar ga ik vandaag meteen iets mee doen in mijn observatie.

Ik zou daar voorzichtig mee zijn. Ga eerst even oefenen. Want wat je vooral niet wilt, is te snel oordelen.

Shakespeare schreef daar al over in Othello.

Man (Othello) komt thuis, verdenkt zijn vrouw (Desdemona) van overspel, hij begint te schreeuwen, zij begint te huilen, hij denkt ‘zie je wel’, en wurgt haar.

Terwijl ze niks had gedaan.

Wat kan ik doen om te oefenen?

Je kan als een antropoloog naar je eigen omgeving gaan kijken.

Iedereen in je omgeving heeft een doel. Probeer te bedenken wat dat is.

Kun je zien hoe ze zich voelen? Wat hebben ze bij zich? Volgen ze een gangbare looproute? Welke vragen stellen ze aan jou?

En het belangrijkste: hoe reageren mensen op je?

Pas als je dit soort vragen helder hebt dan kan je verder. 

Wat is de volgende stap?

Dat is wat wij in Profiling taal ‘prikkelen’ noemen. Dat betekent: subtiel laten merken dat je er bent.

Conclusie:

  • Iedereen met een slechte intentie ervaart het spotlight effect.
  • Oordeel niet te snel over gedrag.
  • Oefen eerst: observeer je omgeving als een antropoloog

En nu?

Wil je meteen meer leren over hoe je profiling technieken in de praktijk kan toepassen?

Meld je dan nu aan voor de OSP opleiding en ga zelf met de kennis en methodiek van Predictive Profiling aan de slag.