Bekijk het maar met je veiligheid!

‘Ik vind het stom.’

‘Maar als je aangereden wordt, en je komt met je hoofd op de stoep dan loop je een
hersenbeschadiging op.’

‘Hier moet je zien, 200O ongevallen per jaar!’

Zij van 10 moet van ons een fietshelm gaan dragen, en schiet keihard in de weerstand.

Nu wil het geval dat papa verstand heeft van veiligheid en mensen over het algemeen wel meekrijgt in zijn ideeën.

Dus ben ik een fietshelm met haar gaan uitzoeken en ben op subtiele wijze een
veiligheidscampagne gestart op school.

Laat dat maar aan mij over 😉

Dat ging ongeveer zo.

Moeder op schoolplein: 
Hey, draagt ze een fietshelm.

Ikke:
Ja het wordt binnenkort verplicht, dus we dachten laten we het alvast maar doen. Straks wil iedereen zo’n helm en dan zijn ze uitverkocht, of nog erger, een stuk duurder.

FOMO: Fear Of Missing Out.

Werkt altijd.

Moeder op schoolplein:
Ja je hebt gelijk hoor, maar die van ons vindt het zó stom.

Ikke:
Ja die van ons ook, maar ze mocht er zelf één uitzoeken, en er was er nog maar ééntje in die kleur dus we waren net op tijd.

Dubbele FOMO

Moeder op schoolplein:
Ik ga meteen uit school met Lisa naar de fietsenwinkel.

Nou, en dat dus de hele week iedere ochtend gedaan, totdat ik een kritisch omslagpunt had bereikt en de rest van de koters er zelf om gingen vragen.

Mensen hebben soms wat subtiele aanmoediging nodig om te doen wat verstandig is.

Hoe doe jij dat in je organisatie?

Krijg je je mensen mee met je visie?

Of kan je misschien wel wat subtiele hulp gebruiken?

Wij krijgen mensen altijd mee in een omslag van reactieve naar proactieve beveiliging.

De weerstand die er altijd is, verdwijnt na verloop van tijd.

Een kwestie van de kritische massa overtuigen, dan volgt de rest vanzelf.

En jij dan Bert, draag je ook een fietshelm?

Eh, volgende vraag 😉

Groeten,
Bert van Pel

We hebben een gratis casestudy voor je klaarstaan.
Dat gaat over verandering van een grote organisatie waarin we als een olievlek de visie
hebben vertaald naar een duurzame verandering.
Is interessant om te lezen.

Er is iets vreemds gebeurd, en niemand die het snapt

‘Het lijkt wel alsof iedereen er weer zin in heeft.’

De leidinggevende kijkt mij vol ongeloof aan alsof het zo weer over kan zijn.

‘Wat heb je nou precies gedaan om dat voor elkaar te krijgen?’

Kijk, als er iets is dat onderschat wordt binnen Securityteams, dan is het de rol van een
operationeel leidinggevende.

Niet dat ze het niet goed doen of zo, maar een Security leidinggevende hoort op de
werkvloer te zijn en niet in een vergaderruimte.

Mijn mening dan hè.

Dat wil die zelf ook wel, alleen wordt een leidinggevende opgescheept met: roosters, vrije
dagen, ziekteverzuim en tal van zaken die helemaal niet tot zijn bestaansrecht horen.

Randzaken worden hoofdzaken

Die operationeel leidinggevende is meer een topsportcoach.

Ze gaan toch ook niet aan Louis Van Gaal vragen of hij de spelersbus wil ontwerpen.

Hoewel, in zijn geval zou het best wel kunnen, maar daar is hij van Gaal voor.

Beveiligers op de werkvloer moeten getroost worden.

Ze krijgen namelijk de hele dag alle shit van de samenleving over zich heen. Dat kan niet als de operationeel leidinggevende aan het vergaderen is over de kwaliteit van de koffie.

Echt waar, ik was er zelf bij.

Dus één van de eerste dingen die wij doen als een beveiligingsorganisatie vast loopt, niet zo lekker draait, of wat dan ook, is vanuit een onafhankelijke positie eens kijken naar de
invulling van de dag van een operationeel leidinggevende.

Kan ik dat niet zelf dan?

Jawel, alleen ben je waarschijnlijk zelf mede de oorzaak van de scheefgroei en de onbalans.

Je weet dat dat zo is toch?

Dus, Als je dat nou ook vindt, dan moeten we een keer praten.

Voor je het weet word je een Security dictator

De lastige relatie tussen beveiligers en hun leidinggevenden

Ken je die Engelse topkok?

Nee, niet die aardige Jamie, maar die vloekende Ramsey.

Zelf leek ik op de laatste.

Niet in de keuken, maar als Security Manager.

Omdat ik militair was geweest, waren mijn rolmodellen Mariniers.

Dus ik dacht: zo moet het, dat leidinggeven. Ik stelde geen vragen: ik gaf commando’s.

Het probleem was dat mijn team beveiligers die aanpak niet zo zag zitten.

Ik zie veel Security leidinggevenden met hun team worstelen. Dit is wat je liever wil:

Fluitend op je elektrische fiets naar je werk.

Dat mensen dolgraag doen wat jij verwacht, ook als je er niet bent.

Néé, juist als je er niet bent.

Dat mensen op straat elkaar spontaan aanstoten en zeggen: ‘Kijk, daar loopt een Securitymanager zonder stress.’

Maar de werkelijkheid is anders

Je hebt het gevoel alsof je in een spiegelpaleis staat: niemand doet wat je verwacht en je stoot de hele tijd je kop.

Het kan anders.

Maar dan moet je één simpele, en zeer effectieve regel gaan toepassen, en nooit meer loslaten.

Kies één doel.

Je denkt dat je alle Security problemen kan managen

Vergeet het maar.

Je mag blij zijn als je er één kan managen.

Dat probleem moet dan wel meteen het belangrijkste zijn.

Zo belangrijk dat jouw directeur geen oog meer dicht doet, als het daarop mis zou gaan.

Dat probleem moet voor jou en je team het belangrijkste Security doel worden.

Waarom zou je dat doen?

Omdat je anders van issue naar issue blijft rennen. Als je meer doelen hebt dan één ga je vanzelf scheel kijken.

Een voetbalcoach zegt toch ook niet tegen zijn spelers: ‘Mensen, wij gaan straks het veld op, en er zijn drie bekers te winnen: brons, zilver en goud.’

‘Bespreek onderling maar wat het gaat worden vandaag.’

‘Succes.’

Hoor je hoe belachelijk dat klinkt?

Nou dan.

Ik geef je een voorbeeld: Stel, je bent verantwoordelijk voor de veiligheid van een groot kinderdagverblijf. Daar kan van alles misgaan: kinderen kunnen struikelen, een knikker in hun neus stoppen, verzin het maar.

Maar ergste wat kan gebeuren, is dat iemand met slechte bedoelingen toegang krijgt tot het belangrijkste wat beschermd moet worden; namelijk de kinderen.

Zo ziet het Securitydoel er dan uit in een oneliner:

Voorkomen dat een kwaadwillende toegang krijgt tot de aan ons toevertrouwde kinderen.

Stel jezelf de vraag: wat als? 

Om je Securitydoel in een loepzuivere oneliner te zetten, moet je op zoek naar de belangrijkste waarde die jij te beschermen hebt.

Dat doe je, door een vraag te stellen die, begint met: ‘Wat als?’

  • Wat als iemand toegang tot zou krijgen tot de serverruimte?
  • Wat als iemand er met ons belangrijkste museumstuk vandoor zou gaan?
  • Wat als iemand de energievoorziening zou saboteren?
  • Wat als iemand een aanslag zou plegen in de collegezaal?
  • Wat als…?

Een Security doel heeft geen houdbaarheidsdatum

Zo lang je organisatie bestaat, blijft het doel hetzelfde.

Dat is fijn, want je hoeft er dan maar één keer goed over na te denken.

Klinkt vreemd, maar één doel?

Snap ik.

Maar alleen als je het grootste probleem isoleert, en dat vervolgens vertaalt naar één Securitydoel krijgt het meer aandacht, dan welke andere awareness methode dan ook.

En dáárom werkt het zo goed.

En ja, ik snap dat er meer te managen is dan één Security doel.

Het gaat om de focus. Om het hele team voortdurend te richten op dat wat belangrijk is. Dat doe je met dat éne doel als je strategische, communicatieve kapstok.

Alle trainingen, al je budget, al je procedures, al je coaching kun je voortaan ophangen aan je hoogste Securitydoel.

En nu?

Vraag onze gratis casestudy aan. Daarin lees je wat er in de praktijk nodig is, om je organisatie proactief te laten functioneren op basis van één Securitydoel.